توی این قسمت چیزی نیمخوام توضیح بدم چون نمیتونم حق مطلبو خوب ادا کنم

فقط خود مطلبو مینویسم:

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

                                              فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

۱-کمک مددکار به مددجو برای پی بردن به تواناییها و استعدادهای خود که در واقع یکی از اهداف درخشان در مددکاری میباشد. مددجویان عمدتا دارای توانایی ها و ظرفیتهایی هستند که ممکن است از ان یا بی خبر باشند یا شرایط لازم و کافی برای بروز ان نداشته باشند.در مقابل مددکار همواره در پی تحقق این امر میباشد که قابلیت های مددجوی خود را کشف و یا اینکه وی را ترغیب به شناسایی توانایی های خود کند برای این کار ممکن است مددکار از مددجو بخواهد که به شرایطی در گذشته فکر کند که از عهده انجام کارهایی برامده است و در این بار هم میتواند که مانند گذشته از پس حل ان براید.

۲-کمک مددکار به مددجو برای شناخت نسبت به نقاط ضعف و محدودیت های خود. همان طور که مددکار به مددجو یاری میرساند که نقاط قوت خود را بشناسد در مقابل کمک میکند که از نقاط ضعف خود هم اگاهی پیدا کند و از خود یک تصویر واقع بینانه ای داشته باشد مثلا مددکار از مددجو میخواهد که درباره دلایلی که وی نتوانسته در گذشته به هدفی برسد را بررسی کند .به عبارت دیگر مددکار به مددجو کمک میکند تا وی فهرستی از مشکلات و موانع در سر راه خود را فهرست کند و انها را بر اساس مشکلات فردی یا خانوادگی یا اجتماعی طبقه بندی کند. این کار به مددجو این امکان را میدهد که به این نکته اگاه گردد که بسیاری از عوامل در فرایند مشکل گشایی خارج از اراده و تحقق مددجو میباشد و نیز پاره ای از موانع و مشکلات به نگرشها و باورها و افکار نادرست مددجو برمیگردد.

۳-کمک مددکار به مددجو جهت تشخیص و شناسایی دقیق مشکلات تاثیر گذار در زندگی وی . به عبارت دیگر شناخت ان دسته از مشکلاتی که منجر شده عملکرد عادی و طبیعی وی تحت تاثیر قرار گیرد.بسیاری از مددجویان نمیتوانند در جلسات اولیه مصاحبه دقیقا مشکل خود را توصیف کنند انان عمدتا در طی جلسات مصاحبه مشکلات متعددی را عنوان میکنند. شایسته است که مددکاران اجتماعی به مددجویان خود کمک کنند تا بینش عمیق نسبت به انچه که باعث شده در زمان حال و اکنون دچار مشکل شوند بیابند. لازم است به مددجویان این فرصت داده شود تا متوجه شوند برخی مشکلات معلول مشکلات دیگر هستند و یا اینکه کدام مشکل تاثیر عمیق تری رد روند عملکرد فعلی زندگی گذاشته است.طبیعتا شناخت درست مشکل بهترین درمان است و بایستی به مددجو این فرصت مشارکت در تشخیص مشکل خودش داده شود و لزوما مددکاری فردی به معنای حل مشکل تنها از طریق مددکار نیست بلکه جریان حل مشکل بایستی با مشارکت مددجو انجام گیرد.

۴-شناسایی منابع و سازمانها و نظامهای خدمات رسانی مرتبط با مشکلات و نیازهای مددجو و ایجاد هماهنگی جهت استفاده مددجو از منابع معرفی شده. پس از شناخت مشکل و اینکه نحوه استفاده از امکانات میبایستی زمینه و تمهیداتی بیندیشند تا مددجو نسبت به نحوه ارایه خدمات سازمانهای حمایتی و امدادی اطراف خود اگاهی یابد.در واقع هر قدر که مددجو بتواند از عهده معرفی و شناسایی سازمانهای خدماتی بیشتر براید این احتمال که میزان موفقیت وی در گرفتن خدمات از انها بیشتر میباشد.برخی از این موسسات را میتوان به این ترتیب عنوان کرد: جمعیت هلال احمر- بنیاد امور بیماریهای خاص- بنیاد شهید- کمیته امداد - مراکز کاریابی- گروه معتادان گمنام- گروههای خودیاری و....

۵- کمک مددکار به مددجو در جهت اوولیت بخشی و طبقه بندی راه حلها. پس از تعیین دقیق مشکلات و تعریف انها نوبت به ارایه و انتخاب راه حلها میباشد. این مرحله که یکی از مهمترین اهداف مددکاری بیز به شمار می اید مددکار به مددجو یاد میدهد که طبقه بندیهای متعددی میتواند برای رفع مشکل یا نحوه انطباق با ان را مطرح کند. نکته مهم این است که مددکار به مددجو بیاموزد که وی بدون اینکه به سودمند بودن راه حلها بیندیشد یا اینکه از ارایه راه حل اجتناب نماید فقط به مطرح کردن راه حلها بپردازد و مددکار هم در مقابل بدون ارزش گذاری در مورد انچه مددجو به عنوان راه حل ارایه کرده است به مددجو نشان میدهد که هر راه حلی که ارایه میشود ارزش بررسی و توجه را دارد. مددکار در این مسیر سعی میکند که به نشان دادن نقاط مثبت و منفی راه حلها بپردازد و به مددجو اجازه دهد که خود وی یکی را انتخاب و اقدام نماید.

۶- اشنا کردن مددجو با مشکلات و محدودیت های سازمانهای حمایتی در جریان ارایه خدمات. یکی از اهداف مددکاری این است که تصویری واقع بینانه از قوانین و مقررات سازمانهای حمایتی و نحوه ارایه خدمات انها به مددجو نشان دهد تا وی بتواند انتظارات مناسبی از انها داشته باشد. در واقع بسیاری از مددجویان تصور میکنند که مشکلات انها را سازمانها بدون کم و کاست باید حل کنند.مددکار در این مواقع سعی میکند اطلاعات لازم را در مورد محدودیت بودجه و زمان و نحوه و میزان خدمات رسانی به مددجو ارایه دهد تا وی بتواند در فضایی واقع بینانه تر نسبت به انتخاب تصمیم های خود اقدام کند

۷- پیشگیری از بوجود امدن مشکلات مشابه در زمانهای بعدی. یکی از نقاط برجسته و اهداف عمده مددکاری کمک به مددجو جهت پیشگیری از وقوع مشکلات مشابه در اینده است. از انجا که یکی از اصول مددکاری قادر سازی مددجو است لذا مددکار میکوشد به گونه ای فرایند مشکل گشایی را در کنار مددجو و با همراهی مددجو و برای وی به پیش ببرد که مددجو ضمن شناختن صحیح این فرایند در اتیه نیز خود بتواند از عهده مشکلاتش براید. به عبارت ساده تر این امر اشاره به این ضرب المثل معروف دارد:" اگر میخواهی کسی را یک روز سیر کنی به او ماهی بده ولی اگر میخواهی او را یک عمر سیر کنی به او ماهیگیری یاد بده"

۸- میانجیگری میان مددجو و محیط و اشخاص پیرامون وی. مددکار در این مورد سعی میکند که در جریان مشکل گشایی اگر موانع مختلفی سر راه مددجو وجود داشته باشد انها را تا حد امکان رفع نماید که این موانع میتواند در محیط اطراف و یا در اشخاص مربوط به مددجو وجود داشته باشد. برای مثال ممکن است این موانع به خاطر فقر مددجو یا فقر محیط زندگی مددجو و... وجود داشته باشد و یا ممکن است مانع در میان اهل خانواده و یا همسایه و.... مددجو باشد که در این موارد مددکار به عنوان یک واسطه سعی مینماید که موانع موجود در مسیر مددجو را ( در حد امکان با همکاری خود مددجو ) بردارد.

 

ما همگی بدون هم مثل همین یه درخت خشک و بی بر هستیم  که میون سرما اسیر شده

پس اگر درختی تنها شد فراموشش نکنیم..........

"مثل الذین ینفقون اموالهم فی سبیل الله کمثل جبة انبتت سبع سنابل فی کل سنبلة ماه حبة یضاعف لمن یشاء والله واسع علیم"

"مثل کسانی که مالشان را در راه خدا انفاق میکنند به مانند دانه ای که از یک دانه ای هفت خوشه بروید و در هر خوشه صد دانه باشد و خدا از این مقدار نیز به هر که خواهد بیافزاید زیرا خدا را رحمت بی انتهاست و به همه چیز احاطه کامل دارد"

                                                                                                                      ۲۶۱-بقرة

انفاق یکی از نمونه های خدمات اجتماعیه که در اسلام به ان بسیار تاکید شده.انفاق از نتیجه هایی که میتونه در پی داشته باشه اقامه عدالت اجتماعیه یعنی وقتی عده ای از ادما از مالی که به دست اوردن به کسانی که نیازمند کمک هستن انفاق کنن اون وقت نیازمندا هم میتونن تا حدی از زندگیشون رضایت داشته باشن در واقع این مال اصلا جزئی از حق نیازمنداست که اغنیا با انفاق اون رو به اونا برمیگردونن ما چون به وعده خدا اعتقاد نداریم که از یک دانه ای که انفاق میکنیم میتونیم هفتصد دانه از خودش بگیریم فکر میکنیم که نکنه یه وقت از پولمون کم بشه یا اینکه فقیر بشیم!

انفاق علاوه بر اینکه باعث بهتر شدن وضع و حال نیازمندا میشه باعث بهتر شدن وضع و حال خودمونم میشه چون انفاق هم باعث عفو گناهایی که کردیم میشه هم باعث افزایش رزق و روزی میشه و .....  این جمله رو اول میخوام به خودم بگم :

 اخه بنده خدا اگه از این دست چیزی بدی از اون دست حتی بیشتر از اون چیزی که دادی میگیری. ما وقتی کمکی به حال بنده های خدا میکنیم در اصل با خودش داریم معامله میکنیم و طرف معامله مون خداست و کدوم طرف معامله از خدا بهتر؟؟؟

مردی به عنوان یک مهمان بر علی(ع)وارد شد. روزها در خانه حضرت مهمان بود اما او یک مهمان عادی نبود و چیزی در دل داشت که ابتدا اظهار نمیکرد.

حقیقت این بود که این مرد اختلاف و دعوایی با شخص دیگری داشت و منتظر بود طرف مقابل حاضر شود و دعوا در محضر علی(ع)طرح گردد تا روزی که خودش پرده برداشت و موضوع اختلاف و محاکمه را عنوان کرد.

علی(ع)فرمودند پس تو طرف دعوا هستی؟

شخص گفت: بلی یا امیر المومنین

علی(ع)فرمودند: خیلی معذرت میخواهم از امروز دیگر نمیتوانم از تو به عنوان مهمان پذیرایی کنم زیرا پیامبر اکرم فرموده اند هرگاه دعوایی نزد قاضی مطرح است قاضی حق ندارد یکی از متخاصمین را ضیافت کند مگر انکه دو طرف با هم در مهمانی حاضر باشند

مددکاری از حرف بسیار حساس و مهم در رابطه با افراد جامعه و نیازمندان است. مددکاری از این رو مهم است که با زندگی و مشکلاتی سرو کار دارد که توانسته فرد یا افرادی را از ادامه زندگی عادی باز دارد. پس اگر این مددکاری که با این مشکلات حساس افراد در تماس است از علم و دانش کافی در این رابطه بر خوردار نباشد ممکن است نه تنها به حال افراد مفید نباشد بلکه حتی میتواند با کارهایی که از روی احساس و عدم علم کافی است مشکلات را چندین برابر بدتر کند.در هر دو حالت نام ان را مددکاری میگذارند ولی تفاوت ان از زمین تا اسمان است.مددکاری حرفه بسیار ظریفی است که لازمه ان برای شروع عشق به انسانهاست .مددکاری از معدود مشاغل و یا به عبارتی حرفی است که با اسرار و رازهای افراد سروکار دارد .اسراری که برای یک فرد میتواند همه چیز او باشد و اگر مددکاری از روی جهل و یا عدم پایبندی به اصول وارزشهای حرفه اش در حفظ اسرار از نامحرمان تسامح کند مددکاری و ارزش ان زیر سوال میرود.

مددکاری همان طور که از نامش پیداست یاری رساندن به نیازمندان است .یاری رساندن بدون چشمداشت به پاداش و یا حتی تشکر از سوی مددجو. امدادی از روی عشق به انسانها و به همنوعان .مددکار زمانی در کارش موفق خواهد بود که خدمتش را از روی عشق و علاقه عرضه کند و تنها در این صورت است که در کارش هرگز احساس خستگی نخواهد کرد.

مددکاری شغل بسیار با ارزشی است با ارزش است چون هدفش خدمت به انسانهاست خدمت به کسانی که حقوقشان را در جامعه به دلایلی نتوانسته اند دریافت کنند خدمت به کسانی که حقوقشان به نوعی ضایع و تباه شده. خدمت مددکار مانند اکثر کارمندان ادارات نیست که پشت میز نشسته و فقط اوراق را امضا کند بلکه مددکاری شغلی پویاست که کارش از لحظه اشنایی با مددجو شروع شده و تا حل ان تا جای ممکن ادامه خواهد داشت.مددکار همراه با مددجو در حل مشکلات او شرکت دارد و سعی میکند تا مددجو در جریان حل مشکل خود به بالاترین سطح خود اتکایی برسد تا جایی که دیگر در حل مشکلاتش نیازی به مددکار به عنوان همراه نداشته باشد . 

ولی متاسفانه در کشور ما علیرغم اینکه قشر عظیمی از مردم نیازمند کمک به انواع مختلف ان هستند در موسسات متولی این امور مددکارانی حضور دارند که مددکار نیستند بلکه فقط نام مددکاری را با خود یدک میکشند . کسانی که حتی از اصول و ارزشهای اساسی مددکاری هم مطلع نیستند و به عبارتی فعالیتی غیر حرفه ای دارند.مددکارانی که پشت میز نشین شده اند و فقط تنها کارشان این شده است که اگر مددجویی نیاز به مبلغ پولی داشت مقدار ناچیزی که معلوم نیست  ایا میتواند حتی گوشه ای از مشکلات او را حل کند به او بدهد و جالب اینجاست که فرد مددکار هم فکر میکند که دیگر تمام مشکلات او را حل کرده است غافل از اینکه همین به اصطلاح کمک مالی او هم ممکن است به زیان مددجو تمام شود زیرا این احتمال میرود که  این کار نوعی گداپروری باشد و نه تنها در استقلال مددجو کمکی نکرده است بلکه او را بیش از پیش به خود و موسسه مربوطه وابسته کرده است.همچنین.......

این قصه به قول معروف سر دراز دارد . با همین چند جمله کوتاه میتوان دریافت که مددکاری با مددکاری چقدر میتواند متفاوت باشد .

 

همان طور که مددکاری دارای ارزشهای اساسی است این حرفه دارای اصول اساسی نیز میباشد.به عبارت دیگر اگر ارزشها به مصابه ریشه و تنه مددکاری به حساب بیاید اصول ان مانند شاخه های ان میباشد.با استفاده از این اصول است که مددکاری به صورت علمی انجام میشود و با توجه به این اصول است که مددکار موفق میشود تا وظیفه خود را به نحو احسن انجام دهد.

 اصول اساسی در مددکاری به شرح زیر است:

۱-اصل پذیرش

۲-اصل مشارکت مددجو

۳-اصل خود اگاهی مددکار

۴-اصل رازداری حرفه ای

۵-اصل رابطه حرفه ای

۶-اصل فردیت

 

۱-اصل پذیرش از ارزش اساسی حرمت مقام انسانی سرچشمه میگیرد یعنی مددکار در جریان کمک رسانی مددجو را همان طور که هست میپذیرد .برای مددکار فرقی ندارد که مددجوی او پولدار یا بی پول باشد از نظر ظاهری تمیز یا ژولیده باشد و..... بلکه برای مددکار مهم همان مددجوست که قصد کمک به او را دارد.مددکار باید به زمان حال مددجو توجه داشته باشد و کمک رسانی او هم با توجه به حال مددجو باشدالبته در جریان کمک رسانی مددکار باید از گذشته مددجوی خود اگاه باشد تا بتواند به او کمک کند بلکه منظور این است که مددکار نباید در کار با مددجوی خود و برخورد با او تنها در گذشته او بماند.عوامل قبلی درست است که باعث ایجاد مشکلات حاضر در مددجو شده است ولی مددکار باید سعی کند که مشکل او را حل کند.

۲-اصل مشارکت مددجو به این مهم اشاره دارد که مددکار در کار با مددجو می بایست به این نکته توجه داشته باشد که از اهداف اساسی در مددکاری توانمند سازی مددجوست تا در مواقع مشابه این توانایی را داشته باشد تا خود مشکلش را حل کند و این توانایی جز با مشارکت مددجو در جریان کمک رسانی به دست نمی اید.از منظر دیگر مددکار با مشارکت مددجو عملا به او و تواناییها و استعدادهایش احترام گذاشته و به طور غیر مستقیم به او فهمانده که او میتواند مشکلش را خود حل کند.اگر مددکار به این اصل مهم توجه نکند ممکن است مددجو به نوعی وابسته به مددکار شود و به تواناییهای خود اعتنایی نکند که این امر مغایر با اهداف اصلی مددکاری است.مددکار باید در جریان کمک رسانی طوری برخورد کند تا مددجو مشکل را متعلق به خود بداند و خود به این نتیجه برسد که برای حل ان باید تلاش کند.

۳-مددکار به عنوان یک انسان دارای ارزشها و اعتقادات و فرهنگ و اداب و رسوم خاص خود است و این ارزشها و اعتقادات ممکن است بصورت ناخوداگاه و یا خوداگاه بر رفتار و گفتار و حتی تصمیمات او تاثیر بگذارد.بر این اساس مددکار برای اینکه  از این امر در کار مددکاری خود جلوگیری کند میبایست نسبت به ارزشهای خود که بعنوان میراثی از خانواده و محیط خود به همراه دارد اگاه باشد تا در جریان مددکاری از تاثیر انها در کار خود تا حد امکان جلوگیری کند.بنا به نظر برخی مددکاران بنام در این حرفه این اصل مهمترین اصل به شمار میرود زیرا تا مددکار از درون خود اگاه نباشد و نسبت به خود شناخت نداشته باشد نمیتواند به طور کامل از مددجوی خود شناخت داشته باشد.

۴-اصل رازداری حرفه ای به این امر اشاره دارد که مددکار میبایست در اصطلاح صندوقچه اسرار مددجو باشد .در جریان مددکاری این حق مددجو است که اسراری که به مددکار بیان میکند بین انها و یا کسانی که خود مددجو راضی به بیان راز به انها باشد.بر اساس این اصل مددکار حق ندارد اسرار و رازهای مددجوی خود را به اشخاص غیر صالح و غیر حرفه ای افشا کند زیرا افشای اسرار مددجو به افراد غیر حرفه ای ممکن است ابرو و حیثیت فرد را به خطر اندازد.البته در این امر استثنائاتی هم وجود دارد مثلا اگر اسراری که مددجو به مددکار میگوید باعث اسیب به خودش یا دیگران شود مثلا کشتن یک نفر یا ترورهای سیاسی و ...... مددکار در اینجا نباید صرف انجام به این اصل این مطالب را نزد خود نگهدارد بلکه باید این امور را به مراجع ذیصلاح گزارش دهد و حتی اگر به عنوان یک شاهد در دادگاه حاضر شود باید حقیقت امر را توضیح دهد.بنابراین مددکار باید قبل از اینکه مددجو اسرار خود را به مددکار توضیح دهد وی به صورت کتبی و یا شفاهی میبایست رضایت مددجو را از بیان کردن رازش بگیرد و به او بگوید که اگر در شرایطی قرار گیرد که لازم باشد این گفته ها را به دیگران انتقال دهد او نمیتواند انها را عنوان نکند و از مددجو بپرسد که اگر او راضی به بیان اسرار و راز خود است انها را بگوید.

۵-رابطه حرفه ای به این معنا است که مددکار در جریان کمک رسانی دارای هدفی است و در رابطه ای که با مددجو برقرار میکند به دنبال اهداف مورد نظر است.هریس پرلمن یکی از مددکاران مطرح در رابطه با تعریف رابطه حرفه ای گفته"رابطه حرفه ای یعنی برقراری رابطه با مددجو برای رسیدن به هدف که که شرط رسیدن به این هدف اشنا بودن با راههای رسیدن به این اهداف میباشد". "رابطه حرفه ای یعنی برقراری رابطه با مددجو برای رسیدن بهبرای برقراری رابطه حرفه ای رعایت نکاتی ضروری است که برخی از انها را به طور خلاصه بیان میکنیم:

الف)در برقراری رابطه حرفه ای برخورد اولیه مددکار در جریان رابطه بسیار مهم میباشد یعنی همان طور که مددکار در برخورد اولیه مددجو را مورد ارزیابی قرار میدهد در مقابل مددجو نیز مددکار را ارزیابی میکند

ب) برای برقراری رابطه شرایط زمانی و مکانی اهمیت دارد یعنی در زمان و مکانی باشد که مددجو احساس امنیت و راحتی کند

پ)یکی از مسائلی که مددجویان به ان بسیار اهمیت میدهند مخفی ماندن رازهایی است که انها برای مددکار بیان میکنند و در هنگام صحبت کردن مواظب هستند که کسی جز مددکار صحبتهای انها را نشنود و بهتر است جریان مصاحبه در جایی انجام شود که جز مددجو و مددکار کسی صدای انها را نشنود

ت)اشنایی علمی مددکار با گروههای هدف در جریان کمک رسانی از اهمیت زیادی برخوردار است در واقع اگر مددکار با گروههای هدف اشنایی داشته باشد میتواند بهتر و موثرتر مددجو را یاری کند و دید بازتری نسبت به مشکلات انها دارا خواهد بود

ث)احترام به مددجو در ایجاد رابطه حرفه ای بسیار با اهمیت است علاوه بر این احترام به مددجو از ارزشهای اساسی در مددکاری است که هر مددکاری برای رسیدن به اهداف کمک رسانی ان را بایستی رعایت کند و دیگر مواردی که از درج انها در این مجال خودداری میشود

۶-بر اساس این اصل مددکار در کار با مددجو بایستی به تفاوتهای بین انها توجه داشته باشد.به عبارت دیگر ممکن است که دو مددجو با مشکلات در ظاهر یکسان به مددکار مراجعه کنند ولی در انجا مددکار بایستی به این امد توجه داشته باشد که مشکلات انها ممکن است در ظاهر یکسان به نظر ایند ولی در واقع عللی که باعث به وجود امدن این مشکلات شده است متفاوتند مثلا ممکن است که درخواست یک زن برای طلاق مشکلات مالی شوهر باشد در صورتی که در مورد دیگر علت ان اعتیاد شوهر و ..... باشد به همین دلیل مددکار باید برای حل مشکلات انها برنامه ریزیهای متفاوتی را اعمال کند و برای هرکدام از انها اقدامات متناسب را انجام دهد